Position 5

Curabitur orci hendrerit In rhoncus iaculis ut Quisque convallis sem egestas. Curabitur quis wisi id Fusce neque sem Cras id Curabitur eros. Velit nec tempus ligula sed penatibus dui habitasse tellus Lorem Sed. Elit condimentum dapibus Phasellus Nunc turpis tristique tincidunt ac orci at. Dapibus scelerisque.

Ο διαβητικός, όπως και κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, πρέπει στην καθημερινή του ζωή να λαμβάνει ορισμένο αριθμό θερμίδων, ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και τη σωματική του δραστηριότητα.

Ο διαβητικός με κανονικό σωματικό βάρος πρέπει να διατηρήσει τα κιλά του, ο υπέρβαρος να χάσει τα περιττά κιλά και αυτός με χαμηλότερο σωματικό βάρος να αποκτήσει κανονικό βάρος.

Το σύνολο των θερμίδων πρέπει να κατανέμεται σε 60% υδατάνθρακες 25% λίπος και 15% λεύκωμα.

Έτσι η τροφή πρέπει να είναι πλούσια σε υδατάνθρακες και πτωχή σε λίπος.

Τελευταίες έρευνες αποδεικνύουν ότι πρέπει να προτιμούνται υδατάνθρακες που δεν απορροφούνται εύκολα και χρειάζονται διάσπαση στο έντερο, ενώ, από την άλλη, να αποφεύγονται οι εύκολα διασπούμενοι υδατάνθρακες όπως για παράδειγμα η ζάχαρη.

Επίσης ενδείκνυνται τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, όσπρια και λαχανικά. Βασικό είναι οι υδατάνθρακες να κατανέμονται στα 6 γεύματα που πρέπει να λαμβάνει ο διαβητικός κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Οι θερμίδες πρέπει να υπολογίζονται σε 30 θερμίδες ανά χιλιόγραμμο κανονικού βάρους σώματος που πρέπει να λαμβάνει ο διαβητικός το 24ωρο.

Γλυκαντικές ουσίες όπως η ασπαρτάμη μπορούν να λαμβάνονται ελευθέρα. Υποκατάστατα της ζάχαρης όπως φρουκτόζη, σορβίτης και ξυλίτης πρέπει να αποφεύγονται, λόγω του ότι προκαλούν διάρροιες και ταυτόχρονα αναρρύθμιση του διαβήτη.

Όσον αφορά τα λίπη, η λήψη κεκορεσμένων λιπαρών οξέων πρέπει να αποφεύγεται εντελώς από το διαιτολόγιο και να προτιμάται η λήψη ακόρεστων λιπαρών, όπως για παράδειγμα το ελαιόλαδο.

Όσον αφορά το λεύκωμα, πρέπει να τονισθεί ότι λόγω μιας διεργασίας στο ήπαρ, το λεύκωμα μετατρέπεται σε υδατάνθρακες, κι έτσι η περίσσεια των υδατανθράκων οδηγεί σε απορρύθμιση του σακχάρου.

Συμπερασματικά, θα πρέπει να συγκρατήσουμε ότι το διαιτολόγιο του διαβητικού δεν διαφέρει κατά πολύ από το διαιτολόγιο ενός φυσιολογικού ατόμου που τρέφεται υγιεινά.

Σε κάθε περίπτωση το διαιτολόγιο πρέπει να εξατομικεύεται και η παρακολούθηση των μεταβολικών παραμέτρων π.χ. του σακχάρου αίματος, της γλυκοζυλιωμένη Hgb (αιμοσφαιρίνης), των λιπιδίων, της αρτηριακής πίεσης καθώς και του σωματικού βάρους, αλλά και της ποιότητας ζωής, είναι καθοριστική για την εξασφάλιση του επιθυμητού αποτελέσματος.